Astma to przewlekła, heterogenna choroba zapalna dróg oddechowych, której podstawą jest utrzymujący się stan zapalny w oskrzelach połączony z ich nadreaktywnością. Objawia się występowaniem zmiennych w czasie i nasileniu dolegliwości, takich jak: świszczący oddech, duszność, uczucie ściskania w klatce piersiowej oraz kaszel. U chorych obserwuje się także obturację oskrzeli, czyli zwężenie ich światła, które może mieć charakter przejściowy i ustępować samoistnie bądź pod wpływem leczenia.
Na wystąpienie lub nasilenie objawów astmy wpływają czynniki zewnętrzne. Do najczęstszych należą: wysiłek fizyczny, ekspozycja na alergeny (np. roztocza, pyłki roślin, sierść zwierząt), substancje drażniące (dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza, opary chemiczne), nagłe zmiany pogody, silne emocje, niektóre leki – szczególnie niesteroidowe leki przeciwzapalne – oraz infekcje dróg oddechowych, zwłaszcza wirusowe. Charakterystyczne jest to, że chory może przez dłuższy czas nie odczuwać żadnych dolegliwości, a następnie doświadczać gwałtownego zaostrzenia choroby, które w ciężkich przypadkach może zagrażać życiu.
Według danych epidemiologicznych astma dotyczy około 300 milionów ludzi na świecie, a prognozy wskazują, że do 2025 roku liczba ta wzrośnie o kolejne 100 milionów. Szacuje się, że 5–10% pacjentów choruje na astmę ciężką, wymagającą specjalistycznego leczenia. W Polsce na astmę choruje ponad 1,3 miliona dorosłych pacjentów.
Astma może ujawniać się w każdym wieku. U dzieci i młodych dorosłych najczęściej ma podłoże alergiczne i współwystępuje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak alergiczny nieżyt nosa czy atopowe zapalenie skóry. U osób dorosłych częściej obserwuje się postacie niealergiczne, które mogą mieć cięższy przebieg. Nieleczona lub źle kontrolowana astma przez wiele lat prowadzi do trwałych zmian w drogach oddechowych i utrwalonej obturacji oskrzeli.